Bam! En daar lag ik dan............

Bam! En daar lag ik dan...... languit op straat. Op een heerlijke zaterdagmiddag, dacht ik nog even wat boodschapjes te doen voor het avondeten. En terwijl ik al babbelend met mijn man naar de hoek van de winkelwagentjes liep, gebeurde het. Ik ging onderuit. Als in slowmotion voelde ik dat ik de controle over mijn lichaam verloor. Je ziet het weleens in films en zo gebeurde het ook bij mij. Als een blok viel ik voorover. In een reflex dacht ik nog, neeeee, mijn bril! Niet op mijn hoofd! En kon ik me als bij een wonder, de klap voor een gedeelte opvangen met mijn schouder en mijn handen. Ik voelde mijn nek kraken. Het was alsof al mijn nekwervels als een trappetje gevormd werden. En daarna voelde ik de pijn in mijn bovenrug.


Daar lag ik dan. Een enorme schrik overviel me. En ineens ging dat oude laatje weer open. Angst, zorg en verdriet schoten door me heen. In een milliseconde, kwam mijn motorongeluk van jaren geleden voorbij. Ik zag de jaren van pijn, revalideren, opstaan en weer omvallen. Om dan vervolgens weer op te staan. De frustratie, de zorg, de verwarring. Alle facetten van toen kwamen weer voorbij. Mijn man zei later: ik zag de angst in je ogen.


Er kwamen meteen mensen op ons af. Iedereen wilde helpen. Water, lieve woorden, zelfs paracetamol werd me aangeboden. En ik, ik schoot meteen in mijn overlevingsstrategie: nee hoor, heb ik niet nodig. Nee hoor, het gaat wel goed. Nee hoor, ik red mezelf wel. Nee hoor het valt allemaal wel mee. Vooral de ander maar geruststellen. Maar innerlijk voelde ik alleen maar die angst en begon mijn hoofd tegen me te praten als een malle: wat nou als me nu weer hetzelfde overkomt? Straks zit ik weer in die ellende. Als ik maar niet weer moet revalideren. Als mijn whiplash maar niet weer naar boven komt, of nog erger, juist heftiger wordt hierdoor.


En zo snel gaat het dus. Als je eenmaal een trauma hebt opgelopen en dat kan zijn fysiek of emotioneel, dan wordt dit in alle facetten van je lichaam en ziel opgeslagen. Laatjes vliegen los, angst komt naar boven en onzekerheid viert hoogtij. En dat alles gebeurt in een milliseconde.


Wat gebeurt hier nou eigenlijk? Oud zeer komt naar boven bij een klap en haakt aan op een oud traumastuk. Op het moment zelf beangstigend. Alles vliegt uit de bocht en oh jee, daar gaan we weer. Oude overtuigingen en overlevingsstrategieën komen naar boven. Je raakt in paniek. Allemaal heel logisch eigenlijk. Betekend dit dan, dat hier nog werk valt te doen? Ja, dat kan. Dit kan een uitnodiging zijn, om oude stukken nog meer aan te kijken, te doorvoelen en los te laten.


Het allerbelangrijkste in deze is, sta stil en kom terug bij jezelf. Maak letterlijk en figuurlijk pas op de plaats. Ben je in je angst geschoten, dan kan het zijn dat je ziel als het ware is weggeschoten uit je lichaam. Dat het is weggevlucht omdat de situatie te pijnlijk voor je was. Het is zaak om daarbij stil te staan en daar liefdevolle aandacht aan te geven. Veroordeel jezelf niet om wat er gebeurt is. Je hoeft niet altijd de sterkste te zijn en je mag best schrikken. Duw dit gevoel niet weg, maar nodig het uit en kijk er naar. Ja, je bent geschrokken en ja je bent bang geweest als eerste reactie. Omarm dat gevoel in liefde, het mag er allemaal zijn. Maak contact met je lichaam. Leg je hand op je hart. En zeg dan tegen jezelf, wat vervelend voor je dat je zo bent geschrokken. Het spijt me, ik hou van je, vergeef me, dank je wel. En doe dit net zolang als nodig is. Erken en voel. Je zult merken dat je rustiger wordt. Ook ik heb dit toegepast en voelde me daarna een stuk rustiger.


Kijken naar een oud traumastuk mag altijd. Daar is niets verkeerds aan. Hang er geen oordeel aan, maar wees er dankbaar voor. Het is een uitnodiging voor jou om in liefdevolle resonantie met jezelf een stukje verder op te ruimen. Alles op jouw tijd. En zo zul je merken, dat je steeds sneller hersteld en steeds minder in de angst zul blijven hangen, totdat dit een nieuwe strategie voor je wordt die wel werkt.


Dus val je, weet dan, dat je de kracht hebt om jezelf weer op te vangen. In liefde. En mocht je daarbij een beetje hulp kunnen gebruiken, wees dan welkom in mijn praktijk.


En ik?

Ik ga vandaag en de komende dagen in ieder geval luisteren naar mijn lichaam. Ben er liefdevol voor en zal het koesteren met zon, gezond eten en rust. En ben dankbaar voor deze mooie les en de hulp die ik mag ontvangen om me heen. En ik, ik ontvang in liefde, want dat heb ik in de tussentijd wel geleerd.

29 keer bekeken

Dit is een paragraaf. Klik hier om je eigen tekst toe te voegen.

  • Facebook Social Icon
  • Instagram
  • LinkedIn Social Icon

©Alle rechten voorbehouden | Volledig Coaching